Αρχική Ειδικά Θέματα Ασθένεια μετά τη λήξη της άδειας λοχείας - δικαιώματα εργαζομένης

Ασθένεια μετά τη λήξη της άδειας λοχείας - δικαιώματα εργαζομένης

Κατ’ αρχήν υπάρχει δικαίωμα λήψης άδειας ασθενείας ακόμα και εάν αυτή δοθεί ακριβώς μετά τη συμπλήρωση της άδειας λοχείας, χωρίς δηλαδή να επιστρέψει η εργαζόμενη ούτε μία ημέρα στην εργασία της μετά τη συμπλήρωση της άδειας λοχείας. 
Δεν υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση της εργαζομένης ως προς την άδεια ασθένειας σε σχέση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους λόγω της προηγούμενης λήψης άδειας τοκετού.

Όσον αφορά την άδεια ασθενείας, κάθε μισθωτός έχει το δικαίωμα να απουσιάσει από την εργασία του λόγω ασθένειας βραχείας διάρκειας, χωρίς η απουσία του να προκαλέσει τη λύση της σύμβασης εργασίας του. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη χορήγηση της άδειας αυτής είναι η προσκόμιση από τον εργαζόμενο των αποδεικτικών στοιχείων που δικαιολογούν την απουσία του.


Ως «ασθένεια βραχείας διάρκειας» θεωρείται κάθε είδους ασθένεια που διαρκεί:

α) 1 μήνα για υπαλλήλους που εργάζονται έως 4 έτη.

β) 3 μήνες για υπαλλήλους που εργάζονται από 4 έως 10 έτη.

γ) 4 μήνες για υπαλλήλους που εργάζονται περισσότερο από 10 έτη.

δ) 6 μήνες για υπαλλήλους που εργάζονται περισσότερο από 15 έτη.

Για τον υπολογισμό του χρόνου απουσίας λαμβάνεται υπόψη μόνο το χρονικό διάστημα της τελευταίας συνεχούς απουσίας λόγω ασθενείας και όχι τα προηγούμενα διαστήματα που τυχόν υπάρχουν (πχ μισθωτός απουσιάζει 20 ημέρες εν συνεχεία επανέρχεται στην εργασία του και απουσιάζει εκ νέου 25 ημέρες – στην περίπτωση αυτή λαμβάνεται υπόψη το χρονικό διάστημα μόνο της τελευταίας απουσίας του, δηλαδή των 25 ημερών).

Σε περίπτωση που ο μισθωτός απουσιάσει από την εργασία του για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από τους ανωτέρω μήνες, δηλαδή απουσιάσει λόγω μακροχρόνιας ασθένειας, δεν θα θεωρηθεί αυτομάτως ότι αποχώρησε οικειοθελώς από την εργασία του μετά την συμπλήρωση του χρόνου ασθενείας βραχείας διάρκειας και ότι λύθηκε η σύμβαση εργασίας του, αλλά το κατά πόσο είναι δικαιολογημένη η επιπλέον απουσία του θα κριθεί από το Δικαστήριο (συνήθως υπέρ του εργαζομένου).

Σχετικά με την υποχρέωση του εργοδότη για καταβολή μισθού στον εργαζόμενο κατά το χρονικό διάστημα της απουσίας του λόγω ασθενείας:

- εάν ο μισθωτός έχει εργασθεί από 10 ημέρες έως 1 έτος, ο εργοδότης καταβάλει μισθό μισού (½) μήνα 

- εάν ο μισθωτός έχει εργασθεί πάνω από 1 έτος, ο εργοδότης καταβάλει μισθό ενός (1) μήνα,

ανεξάρτητα από τον χρόνο απουσίας του εργαζομένου αφού αφαιρεθεί από τον μισθό του ½ ή του 1 μήνα το επίδομα ασθενείας που θα λάβει ο εργαζόμενος από τον φορέα ασφάλισής του (πχ ΙΚΑ) για το ίδιο χρονικό διάστημα.


Για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της απουσίας του ο εργαζόμενος λαμβάνει επιδόματα ΜΟΝΟ από τον φορέα της ασφάλισής του, μέχρι να επιστρέψει στην εργασία του (οπότε λαμβάνει ξανά μισθό).  

Συμπερασματικά, το γεγονός ότι η εργαζόμενη έχει λάβει άδεια κυοφορίας και λοχείας δεν επηρεάζει το δικαίωμά της να λάβει άδεια ασθενείας αμέσως μετά. 

 
Στην περίπτωση, όπου η εργαζόμενή έχει λάβει άδεια κυοφορίας και λοχείας, ΠΡΑΚΤΙΚΑ έχει με τη λήξη της άδειας λοχείας τις εξής δυνατότητες:
α. Να δηλώσει ασθένεια κατά το χρόνο που πρόκειται να επιστρέψει (ή ακόμα και μετά την επιστροφή της) και να λάβει τη σχετική άδεια ασθενείας.  

β. Να επιδιώξει τη συναίνεση του εργοδότη προκειμένου να λάβει την συνεχόμενη άδεια των 3,5 μηνών με αποδοχές (συνεχόμενη άδεια αντί για μειωμένο ωράριο) και ακολούθως να λάβει και την ειδική άδεια μητρότητας των έξι μηνών κατά τους οποίους δεν θα εργάζεται και θα λαμβάνει μόνο το επίδομα του ΟΑΕΔ και εν συνεχεία την άδεια ασθενείας. 

γ. Να επιδιώξει τη συναίνεση του εργοδότη προκειμένου να λάβει την συνεχόμενη άδεια των 3,5 μηνών με αποδοχές και ακολούθως την άδεια ασθενείας (δηλαδή να επιλέξει να μη λάβει την ειδική άδεια μητρότητας επειδή κατά τη διάρκειά της λαμβάνει μόνο τον κατώτατο μισθό από τον ΟΑΕΔ).

 

Ημερομηνία δημοσίευσης: 10/2/2015