Αρχική Ειδικά Θέματα Ευθύνη ετερορρύθμου εταίρου

Ευθύνη ετερορρύθμου εταίρου

Κατά το άρθρο 26 του Εμπορικού Νόμου, «ο ετερόρρυθμος συνεταίρος δεν υπόκειται εις ζημίας, ει μη μόνον καθόσον αύται δεν υπερβαίνουν το ποσό των χρημάτων, τα οποία κατέθεσεν ή όφειλε να καταθέσει εις την εταιρίαν». Από την διάταξη αυτή προκύπτει ότι η ευθύνη του ετερόρρυθμου εταίρου για τα χρέη της εταιρίας είναι ατομική και περιορισμένη μέχρι του ύψους της εισφοράς του.

Εάν ο ετερόρρυθμος εταίρος κατέβαλε την εισφορά του αίρεται η ευθύνη του για τα εταιρικά χρέη και απλώς η εισφορά του υπόκειται στον επιχειρηματικό κίνδυνο, μπορεί δηλαδή να χαθεί σε περίπτωση που η εταιρία έχει ζημίες.

Αν ο ετερόρρυθμος εταίρος δεν κατέβαλε την εισφορά του, αλλά την οφείλει, ευθύνεται για τα εταιρικά χρέη άμεσα, πρωτογενώς και εις ολόκληρον με όλη του την περιουσία, όχι όμως απεριόριστα, αλλά μόνο μέχρι της αξίας της οφειλομένης εισφοράς του.

Ο περιορισμός της ευθύνης του ετερόρρυθμου εταίρου επιτυγχάνεται με την αναγραφή στην εταιρική σύμβαση ορίου ευθύνης, το οποίο συμπίπτει, αν δεν ορίζεται κάτι άλλο, με την αξία της εισφοράς του που οφείλεται στην εταιρία. Μπορεί, όμως, επιτρεπτά να προβλεφθεί ότι ο ετερόρρυθμος εταίρος, ανεξάρτητα από την οφειλόμενη εισφορά του, είναι και υποχρεωμένος να ικανοποιήσει απαιτήσεις εταιρικών δανειστών, πάντα όμως με επακριβή προσδιορισμό ποσοτικού ανωτάτου ορίου.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 27 και 28 Ε του Εμπορικού Νόμου και του σκοπού τους, που συνίσταται κυρίως στην προστασία των συμφερόντων των τρίτων από τις διαχειριστικές προς τα έξω πράξεις του ετερόρρυθμου εταίρου, που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ψευδείς εντυπώσεις ως προς την πραγματική θέση του στην ετερόρρυθμη εταιρία και να προκαλέσουν έτσι σύγχυση και ως προς την φερεγγυότητα της, προκύπτει ότι απαγορεύεται στον ετερόρρυθμο εταίρο η ενέργεια πράξεων διαχειρίσεως προς τα έξω, ήτοι προς τρίτους, με κύρωση, σε περίπτωση παραβάσεως της απαγορεύσεως, την ευθύνη του ως ομόρρυθμου εταίρου, δηλαδή απεριόριστα με όλη του την περιουσία.

Και αυτό διότι, όταν ο ετερόρρυθμος εταίρος εμφανίζεται απέναντι στους τρίτους ως διαχειριζόμενος τα ζητήματα της εταιρίας, δημιουργεί σε αυτούς την εντύπωση ότι είναι ομόρρυθμος εταίρος και πρέπει να υποστεί τη συνέπεια της δημιουργίας αυτής της εντύπωσης [ΕΠειρ. 811/1997 ΕπσκΕΔ Α 198, ΕΑ 9848/87 ΕΕμπΔ 1989. 423 και ΕλλΔ 30. 99].

Η συνέπεια αυτή επέρχεται σε περίπτωση που με το καταστατικό διοριστεί ετερόρρυθμος εταίρος διαχειριστής [ή ως γενικός πληρεξούσιος], ο οποίος και προβαίνει σε πράξεις εκπροσωπήσεως.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 22/07/2012